Het is 9 augustus 2015 wanneer ik het Bulawayo railway museum bezoek. Net zoals bij de andere toeristische attracties in Zimbabwe wordt ook dit museum, voor Europese begrippen, slecht aangegeven vanaf de hoofdweg. Vanaf de hoofdweg is geen duidelijke bewegwijzering naar het museum en ook bij de ingang ontbreekt een duidelijk bord dat het kleine huisje de entree is van het museum. Gelukkig kun je de treinen achter het hekwerk wel zien zodat je snel weet dat je toch goed zit.

Het museum wordt gerund door een oude heer die, wanneer er geen andere bezoeker zijn, graag een rondleiding geeft door het museum. Een echte aanrader omdat veelal geen bordjes staan bij de stukken die in het museum te zien zijn.

We beginnen dit verslag het tonen van een draisine die gebruikt wordt voor inspectieritten langs het spoor en om spoorbouwers naar het werk te kunnen vervoeren.

De eerste echte locomotief die ik zie is van stoomlocomotief van Rhodesia Railways. Tot 1980 werd het spoor in Zimbabwe geëxploiteerd door Rhodesia Railways. Na 1980 werd de spoorwegmaatschappij omgedoopt tot NRZ; National Railways of Zimbabwe. Rhodesia Railways reed zowel in het Zuidelijk gedeelte van Rhodesia (Zimbabwe) als in het Noordelijk deel van Rhodesia (Zambia).

Van onderstaande locomotief hebben er twee dienst gedaan bij de Rhodesia Railways. De RR 1 kreeg de naam ‘Rhodesië’ en de RR 2 kreeg de naam ‘Winston Churchill’. De locomotieven zijn gebouwd door Hudswell Clarke en werden in 1929 aangekocht om de ‘Jack Tar’ in Beira te vervangen. Omdat de locomotieven een te lange wielbasis hadden konden deze locomotieven echter niet ingezet worden in Beira. Daarom werden de locomotieven eerst 12 jaar opgeslagen waarna de locomotieven werden ingezet als rangeerlocomotieven in Mafeking en Amtali.

De tweede stoomlocomotief die ik zie is uit de 16th class serie. Deze serie is tussen 1929 en 1938 gebouwd door Beyer, Peacock & Co en van dit type zijn er destijds 21 gebouwd. Oorspronkelijk droegen de locomotieven de nummers 221-227 en 260-270 maar later werden de locomotieven omgenummerd en kregen toen het nummer 600 tot en met 619. De locomotieven kregen vanuit de fabriek het serienummer; 6562-6569, 6877-6882 en 6899-6904.

In het Bulawayo railway museum zie ik de eerste locomotief uit deze serie. De locomotief heeft in 1929 het serienummer 6562 gekregen en had oorspronkelijk het nummer 221. Later is deze locomotief omgenummerd naar 600. De locomotief is voor het laatst in september 1967 gebruikt en is in 1972 overgedragen aan het museum. De locomotief heeft een 2-8-2+2-8-2 indeling of zoals we in Europa zeggen een 1D1+1D1 indeling. Een 1D1 indeling betekent concreet dat er één voorloopas aanwezig is gevolgd door vier aangedreven assen en één loopas aan de achterzijde. Bij de 1D1+1D1 is twee keer de 1D1 indeling achter elkaar geplaatst.

Naast de locomotieven zijn er ook oude rijtuigen en goederenwagens te vinden in het museum. Onderstaande foto geeft een goede impressie van het museum voor wat betreft het buitenterrein. Veel locomotieven, rijtuigen en goederenwagens die buiten staan zijn vervallen. Het houtwerk is veelal verrot en ook de stalen frames willen snel een geschilderd worden.

Op 3 augustus 2015 verlaat ik dan ook teleurgesteld het kantoor van de stationchef en loop naar buiten. Ondanks dat er veel personeel van de NRZ (The National Railways of Zimbabwe) op het station loopt, lukt het desondanks toch om een aantal foto’s te schieten die een goed beeld geven van de spoorwegen in Zimbabwe. Maar laat ik beginnen met een foto van de buitenkant van station Harare.

Het station van Harare is gelegen aan een drukke weg maar gelukkig ligt er voor het station nog een afgesloten weg die enkel bedoeld is voor het uitzwaaien van reizigers of het afgeven van pakketjes. Het station ziet er vanwege haar formaat imposant uit. Ook het aantal auto’s dat voor het station staat geeft de indruk dat er binnenkort een trein aankomt of vertrekt. Schijn bedriegt echter, want volgens het schoolbord -vertrekstaat- in de vertrekhal vertrekken vandaag slechts twee treinen. De overige geplande treinen zijn echter gecanceld. De vertrekhal zelf ziet er somber uit. Naast het schoolbord dat als vertrekstaat moet doorgaan, zijn een aantal tegeltjes op de muur kapot.

Eenmaal op het perron van Harare, blijkt niet alleen het station maar ook het spoor zelf betere tijden te hebben gekend. Het ballast in het spoor is flink vervuild met zand. Bij sommige sporen is de ballast zelfs niet meer te zien. Ook de bovenleidingsportalen zijn werkloos geworden nadat de bovenleiding is gedemonteerd. Aan het einde van het emplacement staan nog een aantal rijtuigen die waarschijnlijk klaar staan om weer ingezet te worden.

Net voordat ik het station wil verlaten komt er toch nog een oude diesellocomotief binnengereden. Achter de locomotief hangt een enkele goederenwagon gevolgd door een aantal oude rijtuigen. Wellicht is dit één van de twee treinen die deze dag vanaf het station vertrekt. Het lukt me niet om meer foto’s te maken want meerdere medewerkers van NRZ komen aangelopen.

Gelukkig bezoek ik meer stations in Zimbabwe en lukt het me om ook van andere stations en treinen foto’s te maken.